Bazen konuşmamak. Bazen susmak. Bir derinlik geliyor, içselleştirilmiş hislerle. Sükut ediyorsun, bunca gürültü içinde… Susuyorsun işte… Sessizliğin manalı asilliğinde. 𝒇.𝒅.𝒂.   * ❝ Duâ et, sen duâ et, ALLÂH ﷻ CELLE CELÂLUH ‘a emanet. ❞ 𝖋.𝖉.𝖆.   * Yaşamak zorundasın. Rüzgara, yağmura, çamura, başındaki belaya, sırtındaki yaraya rağmen !   * Bir Ayet Allah’ın mağfiret

Çaresiz anların var ettiği zamanlar vardır. Her yeninin gelişinde, eskinin hatırası kalmakta. İşte garip bir çaresizlik halidir bu. Ne istediğini bilmediği kadar, bilmek. Bazen kısa bir yazıda anlatım bulur, keşke demenin yasak olduğu bu mahallede, kısa ama öz bir kelime halinde vücut bulur, keşke… Bil ya da bilme işte. Bilmek kadar, bilmemektir sonuç. 𝓯𝓭𝓪

Bir zamanlar hocaların talebelerine öğrettiği bir hikmet. “Lâ edrî” nısfu’l-ilm “Bilmiyorum” ilmin yarısıdır. * Bizler ne zaman ‘ ben ‘ demekten kendimizi kurtarıp, karşımızdaki insanı anladığımız zaman, işte o zaman, insanlık selameti ile muzaffer olacaktır. 𝕶𝖆𝖟𝖆𝖓𝖆𝖓 𝖎𝖓𝖘𝖆𝖓𝖑ı𝖐 𝖔𝖑𝖆𝖈𝖆𝖐𝖙ı𝖗. 𝓯𝓭𝓪 * “Kim sâlih bir amel yaparsa kendi yararınadır. Kim de bir kötülük yaparsa kendi zararınadır. Sonra

Bize, kişilik çatışması yaşıyorsun dediler, idollerimizi, hayranlıklarımızı özenti olarak nitelendirdiler.Fikirlerimiz, gerçeklilik esasında dillendirdik, haksızsınız, yanlışsınız dediler; inkarcı olduk. Ama; bizim bu dünyada tek gayemiz oldu, bir insana, insan olabilmek; insanlığa kadim ve daim bir insanlık davası bırakabilmek. Bizleri taşlasalar da anlamasalar da ” insanlık ” mücadelemiz ve ülkümüz, son nefesimize kadar devam edecektir, Allah’ın izni

Bir farkın olmalı hayatta diğerlerinden. Onlar gibi olmadan , onlardan daha iyi olabilmenin gayreti içinde olmak . Olmak… Her olumsuzluğa , kötülüğe rağmen, inatla kararlı bir şekilde yaşamak ve olmak… f.d.a.

Baharın sonu olmaz , sonunda baharın… Her aşk , hüznünü bırakmaz mevsimlerden güz olunca. Sevdalar, bahane eder mevsimleri. Bilmez ki aşık , hayatın kendisi bir bahanedir , aşk için. f.d.a.

Şiirsin içinde kelimeleri yaşatan. Şiirsin bir gökyüzü rengarenkliğinde. Ve şiirsin bir şairin bile sözcüklerine yetmeyecek kadar en güzelinden… Ruha üfler nurunu gece. Zaman eder gündüze, gece… Bir de bakmışsındır ne gecedir zaman ne de gündüz Gündüz de gecedir gece de gündüz yeter ki insan hep aynı kalsın… İyi insanlar hep teşekkür ederler… f.d.a.

Unutmadığım cumartesi günleri vardı, seninle geçen, hasretle olan özlem dolu cumartesiler. İyiki var dediğim sen ve iyiki varsın dediğim günler. Yüreğim bakıyor sana, masumiyetin yüzünde… Geceyi aydınlatan gülüşün, kalası geliyor sonsuzca ve seninle insanın… Şiirler yazdığım, masum bir küçük meleğin bana kısık bakışlı gülümsemesini özlemektir cumartesileri… f.d.a.