– Hz.Aişe, Peygamberimiz (a.s.m.) ile yeni evlenmişti.Eşinin kendisini sevip sevmediğini merak etmekteydi. Ya da kendisini ne kadar ve nasıl sevdiğini. Aişe bu düşüncesini Peygamberle (a.s.m.) konuşmadan edemedi. – “Ey ALLAH`ın Resulu,beni seviyor musun? – “Evet, ya Aişe tabi seviyorum!” – Hz.Aise dahasını da merak ediyordu. Acaba nasıl seviyordu? Hemen sordu. – “Beni nasıl seviyorsun?” Peygamberimiz

Derdimiz neyse yaz mevsimi ile.. Aşk, sanki yazın kuraklığına uymuşcasına sevdalarımızın da yazını getirdi adeta. Sevemez olduk, sevmek de istemedik mi diyoruz bilemiyoruz; ama mevsim yazdı. Bir aşkın arefesi idi sadece. Hazırlamıştı, sevmek isteyen bir sonbahara kendini. *** Bahar sözcüğü. İlk de olsa, son da olsa ‘ bahar ‘ işte. İçinde geçen her cümleye, her

  Hz. Peygamber çok sade bir hayat sürmüştür. ALLAH’IN ELÇİSİ devesini bağlar, yemler, koyun sağar, ev işlerine yardımcı olur, pabucunu diker, elbisesini yamar, hizmetçisine yardım eder, onunla birlikte hamur yoğurur, yemek yerdi. Çarşı pazardan aldıklarını kendisi taşır, zengin fakir ayrımı yapmaksızın herkesle tokalaşır, ikram edilenin ne olduğuna bakmaksızın davete icabet ederdi. Esen rüzgardan daha cömertti.

Sen … Gözlerini kısıp yüreğinin güneşi ile huzurunu yansıtan güzel kalp… Sen … Bambaşka bir hikayeden gelmiş ve kimsenin bilmediği bir hikayeden gelen bir güzelliğin hayali değil ta kendisisin. Sen… Sevginin tanımı içinde en değerli detaysın.   f.d.a.

Geceyi unutturan zümrüt yeşili gözlerin , masmavi deryaları mânâ kılan gönül baktığın. Ve ben tüm renkleri bugüne kadar tanımışlığımın boşunası. Bir rengin tek güzelliğinde , sana bakabilme rengârenkliliği. … Her şeyden şikayet eden insan, beterin beteri vardır diye düşünmeyi unuttuğundan beri, şükretmeyi unuttuğu hazin bir gerçeklilikle yazı ve kışı yaşıyoruz , küresel acılarımızın , bireysel

MEVLANA’NIN EŞİNE OLAN AŞKI Birgün Mevlana eve girer ve hanımı ona sorar; Bu kadar aşıksın Mevlaya şükürler olsun bu aşkı yaşayıp yaşatana Peki bana ne kadar aşıksın der; Mevlana hanımına şöyle der; Sen benim;Yaradandan ötürü yaradılanı sevişim, Bir adım gelene on adım gidişimsin. Ve herkesi olduğu gibi kabul edişimsin. Sen benim;Bugünüme şükür ve yarınıma dua

Güneşin aya çalındığı simasında yaşanılan bir ümidin adı idi ismin… Bakışlarında derin bir içtenliğin , bir yerlerde kalmış dediğim masumiyetin, aslında yeniden hayat bulduğuna inandığım, özgürlüğümün… Yüreğimden dediğim her şeyin aslında bir özeti olduğu , baktıkça yüreğimi aydınlatan , bilinmedik bir bestenin , güfte ile meşk olduğu bestekar bakışların sahibesi… Gülümsedikçe , bulutların dahil tebessüm

Ìlk yazımla beraber sizlerin arasında bulunmaktan dolayı son derece mutluyum ve heyecanlıyım. Mevzumuzun uzun, cümlelerimizin öz olması dileği ile. Sevda… Sevda kapalı kapının kilidini zorlamak , nasibini aramak. Bir zamanlar duyduğum şu şiir’den bahsetmek isterim. * ‘’Azize beşikten mezara kadar bir bakıştıÖncesine yabancı sonrasına ise kapalıydı“İnsan” dedim Azize’ye“Anaların karnında taşıdığı bir Tanrı’dır!”Kundağa sarılınca  melek ler korosuBüyüdükçe 

… Yâren: Gelsen de bana ders anlatsan, yüreğimden geçen sessiz kelimelerime. Yâr: Gözlerine bakarak kalırım. Ders falan kalmaz. Gönlüme ders verir gözlerin gülüşün sınavım olur sözlerin cevap anahtarım, sınavı geçmek duam olur. … Derkenar : ALLAH LEYLAMIZI VERSİN. f.d.a.