Kısa Zamanların Özeti

Bir varlık ile bir hiçlik arasında giden demsiz, sürgün hallerimiz. Ne iyi olabilmeyi kendimiz de hak ediliş gören ne de kötü olmak için zamanı kısaltan, menzili belirsiz özümüz. Her şeyi ve herkesi bir anda yok sayıp olduğumuz yerde noktaladığımız yaşanmışlıklarımız. Aşkı arayalım derken; aşksızlığa yemin etmiş vicdanlarımız. Tükenirken, tükettiğimiz insanlar, sevdiklerimiz, hayatımız, hayatlar. Nedensiz hiddetlerimiz.

Bir 18 Mart…

Büyük bir ecdadın adeta yeniden tüm kainata tahakkümünün ilanı gibiydi. Bir zaferin şanlı oluşu, bir milletin yeniden dirilişi bu kadar aziz ve muteber olabilirdi. Destanları yazan, destanları yaşatan Anadolu ve Mezopotamya iradesi yine tarihin sahnesinde idi. Yüceler yücesi Hakkın (c.c.), izni ve teveccühü ile vecd ile dolan gönül erleri, unutulmaz bir yegane millet zaferine imza

Ve Geceler Bu Kadar Basit Sebeplerden Sevilir.

Karanlıklar aydınlığa dökülürken, bir içsellik yaşar insan. Geceyi hükmettirir umutlarına. Yaşayacağı tonlarca hikayeler, durumlar vardır hayatta. Ama insan işte… Geceyi de bulmuşken umutlarını hayallerine serpiştirir. Masumiyetine gıyaben hayaller kurar. Ve geceler, bu kadar basit sebeplerden sevilir… Derkenar: Huzur gecede imis, iyi geceler dileyeceğin kişideymiş manaya nazır huzurda f.d.a. fdadeniz07@gmail.com facebook.com/deniz.atceken.9 @fdadeniz (Twitter) fikirbizim.net/author/fda/ yazarya.com/Kategori/yazarlar/fikret-deniz-atceken/

Yemekteyiz; Affedersiniz Enternetteyiz !

Ah eski o günler der gibiyiz. Yediğimizi, içtiğimizi gizlediğimiz. Dışarıda biri görür, canı çeker diye vicdanen huzursuz ama insanen huzurlu olduğumuz zamanlarımız vardı. Sofralarımız daha asildi. Mutfağımız da kişiliğimiz gibi tevazulu idi. Gösterişten korkardık. Hatta yemek yapıldığında, yemeğin kokusu yayılmasın diye endişe ederdi ; annelerimiz, ninelerimiz, teyzelerimiz. Yemeğin kokusu komşu tarafından hissedildi endişesi zuhur ederdi,

Neyin Var; Hayırdır?

Uzun metrajlı dertlerimiz. Şükürlerimizde sığındıklarımız. Hayat içerisindeki belirginleşen belirsizliklerimiz. Bir kitabın ön sözündeki manasızlığın trajedisi. Matematik gibi… Karmaşık sayıların logritmaya aşkı gibi ya da türevin integralle birlikteliği gibi… Bilinçsizken bilinçli. Karanlığın varlığında aydınlığı… Çözüm : DUA. f.d.a. *** fdadeniz07@gmail.com facebook.com/deniz.atceken.9 @fdadeniz (Twitter) fikirbizim.net/author/fda/ yazarya.com/Kategori/yazarlar/fikret-deniz-atceken/

Küçük Notlar

Hayatlarımız, göstermelik, çevremizde olup bitene duyarsız, boş ve mesnetsiz tartışmalar ile kurguladıklarımız. Bananeciliğe sığındığımız bahaneler. Unutulan ve unuttuğumuz insanlığımız. Dünya yansa bana bir şey olmaz demelerimiz. Yazık olsun; yazık ettiklerimize… *** Biz, karanlık bir çağın gençleriyiz. Karanlığa söveriz lakin; aydınlıklar için de yüreğimizle fenerler oluruz, icabında… *** Dünya Engelliler Günü bana hep tuhaf gelmiştir. Sebepleri,

İlgilisine Bir Şiir

Ruhum Bir şiirdir. her şeye bunu bilirim… * Sözlerin seyyah eder asiliğinde umudlarımı… * Seni anlamak gerçek; seni anlamak güzel.. Seni anlamak bir şiirin dizelerinde gerçeği yazmak çaresiz olan her sözümüze bir de biz olmak her şeyin büyülendiği dona kaldığı bir anda bütün her şeyin yer ile yeksan olduğu zaman da özgürlüğe giden tutsaklar gibi

Bir Feryad !

Herkesin ve her şeyin tersine dönebileceği zamanlar içerisindeyiz. Biraz garibiz biraz da kendimizce çaresiz. Ama yaşıyoruz her şeye ve herkese inat. Bir yaşama mücadelesi aslında insan oğlunun dünyası. Kaptırılmış heybelerinin ruhları ile sürtüşmesi, bir nevi ters düşmesi. Unutulmuş insanlık, unutulmuş edep ve anımsanmayacak derecedeki haya duygularımız. Adeta bir sürgün içerisindeki insanlar, bizler. Gelip geçici konduğumuz

Bir 17 Ağustos Yazısı

17 AĞUSTOS 1999… HAYATLARIN DEĞİŞTİĞİ, İBRETLİK, TRAJİK VE DRAMATİK HİKAYELERİN BAŞLANGICI BİR ZAMAN… ON YAŞINDAYDIM. ÇOK NET HATIRLIYORUM O GÜNLERİ. İNSAN OĞLUNUN ASLINDA NE KADAR DA ACİZ BİRER YARATIK OLDUĞUNU GÖSTEREN GÜNLERDİ. VE BİZ ASLINDA HEPİMİZİN BİRBİRİMİZE NE KADAR MUHTAÇ OLDUĞUNU İDRAK ETTİĞİMİZ ZAMANLARDI. SENELER GEÇTİ. VE O GÜN Kİ BİRLİK VE BERABERLİK HAVASI BİTTİ.

TOKALAŞMA ADABI

Selamlaşma biçimidir, tokalaşma. Samimiyetliliğin ve muhabbetin bir simgesidir, bilindiği üzere. Fakat, tokalaşma şeklimiz de değişmiş. Karşısındakinin elini ters çevirip, üstüne vurarak bir selamlaşma şekli çıkmış. Bunun beden dilinde adı ” ben senden üstünüm ve büyüğümdür “. Ben merkezli, üstünlük anlayışıdır. Bilinmedir ki insan, takva ile üstündür. Yani; ibadetleri, iyilikleri ve güzellikleri. Ve unutulmamalıdır ki İnancımız