Hayata dair her ne varsa onları yaşama gayesinde; adam olabilme mücadelesi içinde...
Herkes bu ülkede siyasetçi; herkes bu ülkede din adamı, herkes kahin… Hepimizin her mes e le hakkında bir kehaneti var. Bu ülke hiç mi değişmeyecek. Değişecek. Biraz mevzulara tarafsız yönden bakalım taraf olma derdinden ziyade ” geniş düşünebilme ve anlama ” kabiliyeti ile mevzuları çözümleme yoluna gidelim ve unutmayalım bizler kendimizi böyle meşgul ederken birileri
Mevlânâ Celâleddîn Rûmî, 672 (m. 1273) senesinde hastalandı. Hasta iken başkalarına olan borçlarını gönderdi. Onlardan ba’zıları, biz helâl etmiştik, dedilerse de, tekrar gönderip almalarını sağladı ve “Elhamdülillah bu tehlikeden kurtulduk” diyerek, kul hakkına çok dikkat etmek lâzım geldiğini işâret etti. Ziyâretine, hocası Sadreddîn Konevî ve şehrin ileri gelen âlimleri geldiler. Ziyâret esnasında Mevlânâ’ya; “Allahü teâlâ
Hayat içerisinde ,sağlığı olan , gücü yeten , akli melekeleri yerinde olan ,er kişi, kendi ve yakınları için, ihtiyaçlarını karşılamak sureti ile ‘ helâl ve doğru yoldan ‘ çalışmak durumundadırlar. Çalışma süreci sonucunda , çalışma emeğinin bir sonucu olarak , nicel manada bir karşılık ( maddi ya da ayni ) verilmektedir. İnsanlığın literatürüne , çalışma
Bir adam, kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Bir süre sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için, bunu o zamanlar aynı zamanda aşevi işlevi görmekte olan bir dergâha bağışlamak ister. Hacı Bektaş-ı Veli’nin dergâhına gidip durumu anlatır. Hacı Bektaş-ı Veli, “- Helal değildir” diyerek bu kurbanı
Hadsizler haddini bilmezler ise; bildirecek en hakiki merci Allah ( c.c. ) ‘dır. Bunu unutanlar kibir ve hezeyanlık garabetinde bulunup seviyelerini bilmeden ahmakça tavırlar içerisinde olurlar. Ve sonuç: İnsanları anlamadan kendi açılarından habis bir ur halini alan tavırlar içinde bulunurlar. Ey ahmak uyan. Sen insan oğlusun. Namın eşref – i mahlukat. Yaradılanların en şereflisi. Sana
Hayat; bir tercihler eksenidir. Doğrudur elbette. İnkar etmek; insanlığın bir vasfını red etmek anlamında söz bulur. Fakat tercihler, terbiye ekseriyetini kaybetme hususu kazandırırsa ( ki bu bir kaybediştir. ) bunun vebali Allah muhafaza kul hakkı derecesinde endişe meydana getirir. Bunun da affı ; haklı kulun rızası ve kulun helalliği ile gerçekleşir. Tercihler hakkımızdır lakin; bir
Hissetmektir elif… Bir gelecek gibi. Sonsuzluk temennisi ile. *** Birden bire olmasıdır her şeyin. Hissetmek çabasında olmayan. *** Gönül birine gönlüm demek zorunda değil ki. Gönül gönle layık olana gönlüm der. *** Sevmenin karşılığı yok ise şayet, Vardır, sevgi namına hiçlik duygusu. Hiçliğin içinde, varlık olabilmektir, Hayaldir ya da bir serap görme hali. *** Sevgi
Bir meltem , gecenin büyüsünü kelimeleştiren. Eksik kalan mektupların devamı gibi ya da yeniden yazılmaya yeminli bir mektup gibi. *** Esmerliğin beyazlığında esen bir yüreğin savruluşu. İlhamında bir büyü yaşatan ve yaşattıran. Her dileğinde, dilekler büyüten bir tebessümün sadakası. *** Bazen seneler biriktirir kelimelere. Gözlerimin önünde bir güzelliğin başkenti vardır. Bu cümleyi , cümle diye
Bir gün yaralı bir kuş Hz. Süleyman’a gelerek kanadını bir dervişin kırdığını söyler. Hz. Süleyman dervişi hemen huzuruna çağırtır. Ve ona sorar; ” Bu kuş senden şikayetçi, neden kanadını kırdın? ” Derviş kendini şöyle savunur: ” Sultanım, ben bu kuşu avlamak istedim. Önce kaçmadı, yanına kadar gittim, yine kaçmadı. Ben de bana teslim olacağını düşünerek
Zor bir dönemden geçiyoruz. Hepimiz üzgünüz ; hepimiz öfkeliyiz. Hepimiz kendimizi sorgulamalıyız. Hatamız var mı , insanlık için neler yapıyoruz ; diye soralım kendimize. Peygamber Efendimiz ( s.a.v. ) , müşriklere ve kafirlere nasıl davranmıştı , neler yapmıştı , kendisine ve ümmetine yapılanlara karşılık ? Bir de bu açıdan bakalım. Hainler , şeref yoksunları elbet