Çok ama çok unuttuk.
O günler daha dün gibi iken hâlbuki.İnsanlığımızı unuttuk.Beton yığınlarına paha biçilemez değerler
Çok ama çok unuttuk.
O günler daha dün gibi iken hâlbuki.
İnsanlığımızı unuttuk.
Beton yığınlarına paha biçilemez değerler verdik.
Eşyayı , vicdanımızdan üstün tuttuk.
Kalbi ile yaşamak yerine midesiyle yaşamayı , işkembesini ve cebini doldurmayı düşündük.
Emeğin hakkını kasten geciktirdik.
Kul hakkını önemsemedik. Bir insanın hakkına girmeyi, ağzımızdaki sakız haline getirdik.
Zulmettik. Gönülleri yıktık.
Sonuç itibariyle çok ama çok unuttuk.
İnşâALLAH ALLAH CELLE CELÂLUH, bize hatırlatmaz bir kez daha. Şefkat tokadını indirmez.
Sözün özü , sesimizi duyan , insan olabilmeyi duyabilen var mı !?
Saygılar Bizden.
𝓯.𝓭.𝓪.
Hayata dair her ne varsa onları yaşama gayesinde; adam olabilme mücadelesi içinde…
