Hayatımızda kimler var kimler yok. Nasıl olduğunu anlamadan hayatlarımıza giriyorlar. Ve yine aynı şekilde nasıl olduğunu anlamadan geldikleri gibi gidiyorlar. Eski resimlerin, eskimeyen anılarında kalıyorlar. Anılardaki kadar taze olan sevgimizle. Ne garip değil mi ? Vay be deyip geçiyoruz. Bu kadar kolay olduğuna kendimizi inandırarak. Derkenar : Fotoğraf , MAVİ BONCUK filminden. Sözlerimin fotoğraf ile
Ey masum çocuk ! Biz insanlık sana ve senin gibi nicesine sahip çıkamadık. Dünyanın en illet varlığı haline getirdiğimiz para uğruna , birileri senin gibi nicesinin canına , malına, kast etti ; canını ve malını yok etti. Dünyanın medeni görünümlü , modern , tekno ebu cehilleri , kendi çıkarları için senin gibi nicesinin hayatlarını yok
Mevlânâ Celâleddîn Rûmî, 672 (m. 1273) senesinde hastalandı. Hasta iken başkalarına olan borçlarını gönderdi. Onlardan ba’zıları, biz helâl etmiştik, dedilerse de, tekrar gönderip almalarını sağladı ve “Elhamdülillah bu tehlikeden kurtulduk” diyerek, kul hakkına çok dikkat etmek lâzım geldiğini işâret etti. Ziyâretine, hocası Sadreddîn Konevî ve şehrin ileri gelen âlimleri geldiler. Ziyâret esnasında Mevlânâ’ya; “Allahü teâlâ
Bir adam, kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Bir süre sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için, bunu o zamanlar aynı zamanda aşevi işlevi görmekte olan bir dergâha bağışlamak ister. Hacı Bektaş-ı Veli’nin dergâhına gidip durumu anlatır. Hacı Bektaş-ı Veli, “- Helal değildir” diyerek bu kurbanı
Hissetmektir elif… Bir gelecek gibi. Sonsuzluk temennisi ile. *** Birden bire olmasıdır her şeyin. Hissetmek çabasında olmayan. *** Gönül birine gönlüm demek zorunda değil ki. Gönül gönle layık olana gönlüm der. *** Sevmenin karşılığı yok ise şayet, Vardır, sevgi namına hiçlik duygusu. Hiçliğin içinde, varlık olabilmektir, Hayaldir ya da bir serap görme hali. *** Sevgi