Her Senden…

Sevmenin , aşkın gerçeğini unutacak kadar hazinleşmiş mefta yureklerimizin ‘ sen olsan bari ‘ diyebilecek kadar sloganlaşmış , doğallığın kremlerde kaldığı gelip geçici hayali sevmelerimiz…

*

Özçekimlerimiz kadar yaşadığımız hayatlarımız var. Her anımızı reklam yapıp, topluma kendimizi afişe edecek kadar, mahremiyetimizi nefsimize teslim etmiş beşercik balonları haline dönüştüğümüz günleri yaşamaktayız.

*

Yaptığı her iyiliği, iyilik olsun diye gözümüze gözümüze sokan, iyilik yaptım gözünüz çıksın diyecek kadar , göz problemi olan , gönül gözü kapanmış kimselerimiz.

*

Eğitimi, iyi not alma yarışına çeviren bizlerin , yarış atları kavramını geride bırakan yarış jetleri kavramını ortaya koyduğumuz vakitlerin , berbatlığını yaşar olduk. Hâlbuki nitelikli , öğrenemeye odaklı , disiplinli ve düzen içinde manevi boyutu daha güçlü bir eğitimi hepimiz hayal ederken , aslında hayallerimizi materyalist dünya kafasına bıraktığımızın hiç farkında bile değiliz.

*

Sessizliğin derin bir imla hatası olduğu, herkesin her şeyi bilebileceğini düşündüğümüz, cehalet bilgeliğimiz…

*

Çok konuşmanın çok bilmişlik kadar bildiğimiz ama bilemediğimiz kültür birikimsizliğimiz.

*

“Resûl-i Ek­rem (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in âi­le­si bir ko­yun kes­miş­ler­di. Bir­çok in­fak­tan son­ra Efendimiz, on­dan ge­ri­ye ne kal­dı­ğı­nı sor­du. Hazreti Âi­şe (radıyallâhu anhâ):

“Sa­de­ce bir kü­rek ke­mi­ği kal­dı.” de­di.

Bu­nun üze­ri­ne Hazreti Pey­gam­ber (sallallâhu aley­hi ve sel­lem):

“De­se­ne (Yâ Âi­şe), bir kü­rek ke­mi­ği ha­riç hep­si bi­zim ol­du!” bu­yur­du­lar.

*

Selâm, dua, saygı ve muhabbet ile.

Olana hamd , olmayana dua ile.

f.d.a.